باور
هنوزمی درخشم
مثل ستاره ای بی نام و نشان!
پس نگران نباش
نشانه هایت یک سوی جاده را می روند
منم که بارها می چرخم
می گردم
دوباره ساخته می شوم!
گم
درهیاهوی رویاهای پی در پی
با آرزویشان مدام فوت می کنم
به قاصدک های آزاد...
نگو
مدام نگو که دست کمم می گیری
بگو چگونه دلت را به دریا بزنم؟تا باورم کنی؟
+ نوشته شده در شنبه هفتم فروردین ۱۳۸۹ ساعت 23:30 توسط مهسا محسنی
|